SCENARIUSZ APELU Z OKAZJI
ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI
DLA KLAS 0-3

OPRACOWAŁA:
Barbara Taylor

 

11 LISTOPADA. ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI.

 

 

Scenariusz apelu dla grupy wiekowej klas 0-3 opracowany przez mgr Barbarę Taylor w oparciu o:

Toruń 1995.

 

Uczeń 1(U1): Dzień 11 listopada jest polskim świętem narodowym. Już w okresie międzywojennym w dniu tym odbywały się połączone uroczystości państwowe i kościelne. Obecnie, od 1989 roku, dzień ten jest także ustawowo dniem wolnym od pracy.

(U2): 11 listopada to symboliczna data - święto odzyskania niepodległości przez Polskę. Po 123 latach niewoli, rozbiorów, obcego panowania w końcu 1918 roku odradzało się państwo polskie. Nie sposób jednak określić jednoznacznie, którego dnia państwo to zaistniało ostatecznie. Tworzyło się bowiem powoli.

(U1): II Rzeczpospolita odradzała się dzięki sprzyjającej sytuacji międzynarodowej, ale przede wszystkim dzięki ogromnemu poświęceniu narodu polskiego, który walczył o niepodległość w powstaniach narodowych jak: Insurekcja Kościuszkowska, Powstanie Listopadowe, Krakowskie i Styczniowe. Współuczestniczył on też w walkach innych narodów o wolność.

(U3):

Leć orle biały nad polską ziemię

Chroń twemi skrzydłami prastare plemię

I ponad szare Giewontu skały

I ponad Bałtyk leć orle biały.

Leć orle biały nad bujne łany,

Które uprawia nasz lud ukochany,

Leć ponad Wisłę, leć ponad Wartę

Skrzydła twe białe trzymaj rozwarte.

Szarpały Ciebie trzy orły czarne,

Chciały Cię wtrącić w groby cmentarne.

Potęgi wrogów dziś się rozchwiały,

Ale ty żyjesz, nasz orle biały.

Dzisiaj zniknęły wrogie nam trony,

Powiewa sztandar biało-czerwony.

Powiewa sztandar ten pełen chwały

W polu czerwonym nasz orzeł biały.

Wysłuchanie fragmentu Poloneza A-dur F. Chopina (kaseta).

(U4): Opowiedz nam, moja Ojczyzno

Jak matka dzieciom ciekawym,

O latach znaczonych blizną

Na wiekach chwały i sławy.

(U5): O wojach Mieszka nam powiedz,

O słupach nad Odrą stawianych.

Niech niesie Twoją opowieść

Wiatr halny i morskie szkwały.

(U6): Matczynej ucz nas miłości,

Jak ojciec w życie wprowadzaj,

Nie żałuj serdecznej troski,

Za trudy szczodrze nagradzaj.

(U7): Biel śniegu i żar czerwieni

I orły dumne, piastowskie,

To wieczne symbole tej ziemi

Najbliższej sercu, bo polskiej!

(U5): Wytłumacz nam, tak jak umiesz,

Skąd czerwień i biel sztandarów.

Niech ludzie żyją tu w dumie,

Że taki wydał ich naród.

(U4): Zanim nadszedł upragniony przez Polaków dzień niepodległości, 11 listopada 1918 roku, kraj nasz znajdował się 123 lata pod zaborami: rosyjskim, pruskim i austriackim. Przez tyle lat zaborcy próbowali narzucić Polakom swoją kulturę, język, obyczaje i religię.

(U6):

Miała Polska biedę

Z sąsiadami trzema

Zabrali nam ziemię i krzyczą:

Nie ma Polski, nie ma!

(U7): Wielu patriotów polskich próbowało ratować Ojczyznę. Wybuchło Powstanie - na jego czele stanął Tadeusz Kościuszko.

(U8):

Na krakowskim rynku

Wszystkie dzwony biją.

Cisną się mieszczany

Z wyciągniętą szyją.

Zagrzmiały okrzyki

Jak tysięczne działa ...

Swego bohatera

Polska wita cała!

(U9):

Wyszedł pan Kościuszko

W krakowskiej sukmanie,

Odkrył jasne czoło

Na to powitanie.

Odkrył jasne czoło,

Klęknął na kolana:

(U10):

"Ślubuję Ci życie

Ojczyzno kochana!

Ślubuję Ci życie,

Ślubuję Ci duszę,

Za Bożą pomocą

Wolność wrócić muszę!"

(U11):

Na krakowskim rynku,

Tam ludzi gromada.

Tadeusz Kościuszko

Dziś przysięgę składa.

(U9): Niestety, Powstanie Kościuszkowskie upadło, a zaborcy dokonali ostatecznego rozbioru Polski.

 

 

(U10):

A nasz biedny naród

Jeno ściskał pięści,

Jeno czekał takiej chwili,

Że mu się poszczęści.

(U9): Ale nie czekał z założonymi rękami. Przez kraj przetoczyły się powstania zbrojne. Polacy chwytali za broń mając nadzieję, że wreszcie wywalczą upragnioną wolność. Byli też tacy, którzy swoim przykładem budowali podwaliny pod niezawisłą Ojczyznę.

(U12):To rodzic, który był przykładem dla swoich dzieci.

(U13):To nauczyciel, który uczył polskiego, mimo zakazów zaborców.

(U12):To ksiądz, który dbał o wiarę chrześcijańską.

(U13):To żołnierz, który musiał służyć w armii zaborcy, ale pamiętał, że jest Polakiem.

(U14): Wielu naszych rodaków opuściło swój kraj, aby móc walczyć z trzema zaborcami.

(U15):

Generał Dąbrowski

Bohater wielbiony

Wiódł do Polski

Z ziemi włoskiej

Waleczne legiony.

Wiekopomna chwała

Nad wodzem płonęła,

I piosenka nad nim brzmiała:

"Jeszcze nie zginęła!"

Cała klasa śpiewa pierwszą zwrotkę "Hymnu narodowego" (podkład muzyczny z kasety).

(U14): Rok 1831 - wielki zryw narodu polskiego. Pomimo ogromnego zaangażowania Polaków powstanie upadło.

(U15):

Grochów, bitwa taka sławna

Dużo o niej wierszy

Dawne dzieje, chwała dawna,

Rok trzydziesty pierwszy.

(U17): W krwawym polu srebrne ptaszę,

Poszli w boje chłopcy nasze.

Hu ha, krew gra,

Duch gra, hu ha!

Niechaj Polska zna,

Jakich synów ma!

(U16): Nowe nadzieje nasi przodkowie wiązali z powstaniem w roku 1863.

(U17):

Obok Orła znak Pogoni

Poszli nasi w bój bez broni.

Hu ha, krew gra,

Duch gra, hu ha!

Niechaj Polska zna

Jakich synów ma!

(U16): Polscy patrioci zapełniali więzienia. Rozpoczęła się zsyłka na Sybir.

(U10 i 18): -deklamują, w tle melodia "Roty"

 

Nie rzucim ziemi skąd nasz ród,

Nie damy pogrześć mowy.

Polski my naród, polski lud,

Królewski szczep piastowy.

Nie damy, by nas gnębił wróg,

Tak nam dopomóż Bóg.

Do krwi ostatniej kropli z żył,

Bronić będziemy ducha,

Aż się rozpadnie w proch i pył

Krzyżacka zawierucha.

Twierdzą nam będzie każdy próg,

Tak nam dopomóż Bóg.

Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz,

Ni dzieci nam germanił,

Orężny stanie hufiec nasz,

Duch będzie nam hetmanił.

Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg

Tak nam dopomóż Bóg.

 

 

(U19):

Aż tu huk armatni

Wstrząsnął całym krajem.

Co to?! - wojna!

Źli sąsiedzi pobili się wzajem.

Zrywa się nasz Dziadek

Za Polskę wojować.

Będzie Polska - Komendancie

Jeno nas poprowadź.

Cała klasa śpiewa:

Raduje się serce,

Raduje się dusza,

Gdy Pierwsza Kadrowa

Na wojenkę rusza.

Oj, da, oj da dana,

Kompanio kochana,

Nie masz to jak Pierwsza, nie!

(U19): Nikt nam wolności nie podarował, wywalczyliśmy ją sami. Przyszła do nas w dniu 11 listopada 1918 roku. Dzień ten obchodzimy uroczyście jako Święto Niepodległości.

(U20):

A my wojowali

W głodzie, poniewierce,

Bośmy Polsce dali

Całe nasze serce.

Żołnierskie mogiły

Drogę nam znaczyły,

Bośmy Polsce dali,

Wszystkie nasze siły.

 

 

 

Cała klasa śpiewa:

Legiony to żołnierska nuta,

Legiony to straceńców los.

Legiony to żołnierska buta,

Legiony to ofiarny stos.

My pierwsza brygada

Strzelecka gromada.

Na stos rzuciliśmy,

Swój życia los, na stos, na stos!

(U21):

Ojczyzna wolna, znowu wolna!

Tak bije serce, huczą skronie!

A Biały Orzeł w słońcu kwiatów

Przyleciał, by go ująć w dłonie.

Zawsze był z nami - ptak wspaniały,

Choć czasem ktoś odszedł daleko...

Bronił tej ziemi, bo ją kochał

Sercem pokoleń już od wieków.

Dziś w całej Polsce brzmi Mazurek...

Dzisiaj radości kanonada!

Witamy wszyscy Niepodległość

I Jedenasty Listopada...

(U5): Kiedy nagle las zaszumi,

Mowę sosny gdy zrozumiesz,

Wszyscy: To jest Polska!

(U10): Gdy zobaczysz gdzieś topole

Królujące ponad polem

Wszyscy: To jest Polska!

(U5) : Gdy zobaczysz płowe wrzosy

Rozbłyskane w kroplach rosy

Wszyscy: To jest Polska!

(U21): Kiedy drogim jest ci w życiu

Żyto srebrne przy księżycu

Wszyscy: To jest Polska!

(U5): Ujrzysz biało krzyż wycięty

Hełm i pod nim piasek święty

Wszyscy: To jest Polska!

Cała klasa śpiewa drugą zwrotkę "Hymnu narodowego".

 

Na ścianie przygotowana dekoracja okolicznościowa:

feather.gif (1872 bytes)2arrow2.gif (371 bytes)powrót