Joanna Piętka
Elżbieta Bączek
Katarzyna Baka

Dzień Rodziny Scenariusz uroczystości rodzinnej pod hasłem
"Rodzina to skarb"

    Rodzina jest podstawowym, optymalnym środowiskiem wychowawczym dziecka.
W rodzinie dziecko przychodzi na świat, uczy się jak żyć, jak nawiązywać kontakty z innymi ludźmi. Właściwie funkcjonująca, zgodna rodzina daje dziecku poczucie bezpieczeństwa, sprzyja nawiązywaniu trwałej więzi emocjonalnej pomiędzy jej członkami. To właśnie tutaj mały człowiek zdobywa wiedzę o wartościac
h, kształtuje własne postawy i poglądy. Stosunki
w rodzinie stanowią wzór odnoszenia się do ludzi w środowisku pozarodzinnym.

    Szkoła, jako kolejne środowisko mające wpływ na rozwój i wychowanie dziecka, powinna zadbać o właściwe kontakty z jego rodziną. Na nas - wychowawcach, spoczywa odpowiedzialne zadanie - nawiązanie ścisłej, życzliwej współpracy z rodzicami. Jest to możliwe tylko wówczas, gdy kontaktom szkoły z domem rodzinnym dziecka towarzyszy właściwa atmosfera oparta na obopólnym zaufaniu. Jednocześnie zmienia się charakter spotkań z rodzicami. Oprócz tradycyjnych wywiadówek coraz częściej pojawiają się spotkania warsztatowe i konsultacje indywidualne, rodzice zachęcani są do czynnego udziału w życiu klasy, zapraszani są na zajęcia otwarte i uroczystości klasowe.

 

    Mając to na uwadze postanowiłyśmy zorganizować w r. szk. 2001/2002 spotkanie, w którym uczestniczyliby wszyscy członkowie rodziny jednocześnie. Ustaliłyśmy z dziećmi, że taką możliwość da nam zorganizowanie Dnia Rodziny pod hasłem "Rodzina to skarb". Założyłyśmy, iż impreza ta:

    W uroczystości uczestniczyli uczniowie klasy II d i II i oraz ich rodziny: babcie, dziadkowie, rodzice i rodzeństwo. Początkowo obawiałyśmy się, że dzieci przyjdą z jednym z rodziców, ale frekwencja przeszła nasze oczekiwania. Niektórzy przychodzili całymi rodzinami.

    Dzień Rodziny rozpoczął się montażem słowno - muzycznym. Dzieci oglądając "rodzinny album" opowiadały o poszczególnych członkach rodziny recytując o nich wiersze i śpiewając piosenki. Jednocześnie na kartach "albumu" - parawanu pojawiały się kolejne postaci: Babcia Wróżka, Dziadek Józek, Mama, Tato oraz Dzieci. Widzowie ze wzruszeniem, a nawet z łezką w oku, oglądali i słuchali występu swoich wnuków, dzieci i rodzeństwa.

    Następnie wszyscy zostali zaproszeni do wspólnej zabawy piosenką "Wszyscy są, witam Was". Rozpoczęła się najzabawniejsza część spotkania. Odczytałyśmy historię z życia pewnej rodziny. W trakcie czytania wymienieni członkowie rodziny pozdrawiając wszystkich machaniem dłonią, przystępowali kolejno do wspólnej zabawy z dziećmi:

    Wszyscy bawili się świetnie, czego dowodem były wpisy rodziców i dziadków do naszych klasowych kronik. Oto niektóre z nich:

 

    Zorganizowana uroczystość utwierdziła nas w przekonaniu, że rodzice chcą nie tylko rzetelnej informacji o swoim dziecku, pochwały, czy też wsparcia w rozwiązywaniu problemów, jakie niesie ze sobą edukacja i wychowanie dziecka. Cieszą się mając okazję obserwowania, w jaki sposób ich dziecko funkcjonuje i współpracuje w grupie rówieśników, w jakie relacje wchodzi z innymi ludźmi. Są też wdzięczni za chwile spędzone w miłej, wesołej atmosferze - chwile, kiedy zapominają o codziennych troskach oraz kłopotach.

Szczegółowy scenariusz imprezy pt.: "Dzień Rodziny - scenariusz uroczystości rodzinnej pod hasłem "Rodzina to skarb" jest zamieszczony na stronie internetowej Centrum Edukacji Nauczycieli w Białymstoku Białymstoku dziale "Materiały dydaktyczne - kształcenie zintegrowane"

 

Cele ogólne spotkania:

Cele operacyjne:

Uczniowie:

Członkowie rodzin uczniów:

Scenografia i kostiumy:

Parawan imitujący wielki album rodzinny, przebrania poszczególnych postaci: babci, dziadka, mamy, taty i dzieci.

Przebieg uroczystości:

I. Montaż słowno - muzyczny pt. "Rodzina to nasz skarb"

Trójka rodzeństwa siedzi na ławeczce i rozmawiając ogląda album ze zdjęciami. Na tle parawanu - albumu w trakcie rozmowy pojawiają się dzieci przebrane za postacie, o których mowa. Z tyłu stoją pozostałe dzieci uroczyście ubrane,
z przypiętymi czerwonymi sercami. Wysuwają się do przodu recytując wiersze
o najbliższych.

Rodzeństwo razem:

Mamy pewną książkę, grubszą, cenniejszą od innych

- to stary, spięty klamrą album rodzinny.

Siostra I:

To babcia?

Brat:

Babcia. W fartuszku, w mundurku - tak do szkoły chodziła.

Siostra II:

Teraz z uśmiechem na twarzy, z torbą pełną jabłek i warzyw.

Dziecko I:

Babcia to są miłe ręce, książka, herbata słodka,

Śmieszne słowa w dawnej piosence, suknia dla lalki i szarlotka.

Babcia to bajka, której nie znamy, pudełeczka, perfumy, włóczka.

Babcia to mama mojej mamy, a ja jestem wnuczka.

Brat:

Tu dziadek! Z fajką... W dymie i we wspomnieniach.

Dziecko II:

Kto Ci opowie o dawnych latach?

Tych lat naoczny świadek.

Jak kraj nasz rośnie, jak ludzie rosną,

Opowie Ci - Twój dziadek.

Otworzy serce, kieszeń otworzy, podsunie czekoladę.

Z Twoich sukcesów zawsze się cieszy.

Kto? No, wiadomo - dziadek!

A jak coś spsocisz, jak naknocisz,

jak trzeba spytać o radę -

to kto za uszy wyciągnie z biedy?

Wiadomo, zawsze - dziadek!

Siostra I:

Tu mama, z mysim ogonkiem... kiedy dziewczynką była.

Brat:

I na tym zdjęciu też mama - uśmiechnięta i pięknie ubrana.

Siostra II:

Tylko na nim nie widać, że jest bardzo, a bardzo kochana.

Dziecko III:

Kto nie skrzywdzi nigdy nas i najlepszy jest na świecie?

Wiecie to, czy też nie wiecie, jeśli ktoś zapyta Was?

Kto nas kocha tak jak nikt i ochrania całym sercem,

I do kogo można przyjść z każdym smutkiem jak najprędzej?

Kto nas strzeże nawet we śnie, niestrudzony po dniu całym,

I ochrania własnym ciałem, gdy coś bije w nas boleśnie?

Czyje ręce tulą nas od początku aż do końca?

Kto otworzył dla nas czas i nauczył szukać słońca?

Kto jest dobrem i spokojem. Słowem, które nie chce skłamać?

Wszyscy wiemy! Wy też wiecie!

To jest właśnie nasza Mama!

Brat:

O! Tato w wojskowym mundurze - był wtedy na ćwiczeniach.

Siostra I:

Ach, gdyby nie tato...

Brat:

Powiedz, co by było?

Siostra II:

Sam zobacz, jak bez taty smutno by się żyło.

Dziecko IV:

Kto by pokój wymalował?

Kto by dziurę wiercił w ścianie?

Kto żelazko by naprawił?

I kto meble by przestawił?

Dziecko V:

Do zabawy tata skory, kiedy miną złe humory.

Kiedy w pracy się układa i posiłki dziecko zjada.

Uśmiech taty jest kudłaty. Humor taty nie na raty.

Z tego słynie tata mój.

Z tatą w piłkę, z tatą w bierki. Namiotowe poniewierki.

I rowerem hen do lasu, gdy ma tylko trochę czasu.

I choć czasem jest pyskaty, kocham tatę nie na raty.

Kocham przez calutki czas.

Nie pożyczam swego taty za gotówkę lub na raty.

I za żadne skarby świata, bo to mój kochany tata!

Siostra I:

A na ostatniej stronie - może nas rozpoznacie:

ja, moja siostra, mój brat.

Dziecko VI:

W domu koniec świata! Przywieźli mi brata.

Taki mały - okrąglutki, krótkie rączki, nóżki krótkie...

W domu koniec świata! Będą kąpać brata.

W telewizji Bolek z Lolkiem, a ja - wolę trzymać gąbkę...

W domu koniec świata... nareszcie mam brata.

Wczoraj byłem małym skrzatem, a dziś jestem starszym bratem!

Dziecko VII:

Wezmę papier i nożyczki,

Wytnę pieska dla siostrzyczki.

A siostrzyczka klaszcze w ręce:

- Co mi jeszcze zrobisz więcej?

- Poustawiam krzesła w rzędzie.

A z tych krzeseł tramwaj będzie.

- Do widzenia! Odjeżdżamy!

Do tatusia i do mamy!

Kręci korbą motorowy.

Szczeka piesek papierowy.

Dziecko VIII:

Ja nie jestem całkiem duża,

lecz braciszek mały bąk.

Tam na ścieżce jest kałuża,

a on się kałuży zląkł.

W tej kałuży niegłębokiej

nie ma żaby, nie śpi rak.

Podaj rękę! Przejdźmy bokiem.

Lewa! Prawa! Śmiało! Tak.

 

Wszyscy razem:

Z rodziną życie cudne, choć czasem masz już dość.

Nie bywa ono nudne, tu szybko mija złość.

Rodzina to buziaki, niekiedy też i łza.

Gdy troski Cię dopadną - rodzina radę da.

Gdy w życiu trudne chwile, na plecach czujesz garb

II. Zaproszenie do wspólnej zabawy piosenką pt. "Wszyscy są":

Wszyscy są, witam Was,

Nadszedł zabawy czas.

Jestem ja, jesteś Ty,

Raz, dwa, trzy!

III. Odczytanie tekstu pt. "Rodzinka" połączone z zabawami ruchowymi.

W trakcie czytania tekstu wymienieni członkowie rodziny pozdrawiają się machaniem dłoni. Zapraszani są również do wspólnej zabawy z dziećmi na środku sali.

Nadeszło lato. Wokół leśniczówki, w której mieszkała babcia
i dziadek - leśniczy, rozpościerały się lasy i ukwiecone łąki. Dziadkowie czekali na przyjazd dzieci i wnuków, którzy mieli pomóc przy sianokosach. Dziadziuś - leśniczy opatrywał łapkę choremu zajączkowi.

Zapraszamy dziadków i wnuczków do zabawy pt. "W leśniczówce", polegającej na zaśpiewaniu z pokazywaniem następujących słów:

W leśniczówce za lasem, spoglądając przez okno,

Głos usłyszał leśniczy - zajączek puka do drzwi.

Puk, puk, puk.

- O, o, pomóż mi, bo mnie inny zastrzeli!

Pif-paf, pif-paf!

- Chodź zajączku tu do mnie, ja ciebie obronię.

Babcia piekła ciasto na przyjazd gości.

Zapraszamy babcie i wnuczki do wspólnego "pieczenia smakołyków" w trakcie zabawy muzycznej pt. "Ciasto".

Skoro świt do leśniczówki zawitała cała rodzina. Tato chcąc nabrać tężyzny fizycznej przed pracą w polu, ćwiczeniami rozgrzewał swoje muskuły.

Zapraszamy tatusiów wraz z synami do zabawy ruchowej pt. "Ręce w górę".

Ręce w górę, ręce w bok.

Niski przysiad, równy krok.

Marsz dokoła, gra muzyka

i skończona gimnastyka.

Po śniadaniu cała rodzina przystąpiła do sianokosów.

Zapraszamy dziadków, tatusiów i chłopców do zabawy ruchowej ze śpiewem
pt. "W poniedziałek rano".

W poniedziałek rano kosił ojciec siano,

Kosił ojciec, kosił ja, kosiliśmy obydwa./x2

 

A we wtorek rano grabił ojciec siano,

Grabił ojciec, grabił ja, grabiliśmy obydwa/x2

 

A we środę rano, suszył ojciec siano,

Suszył ojciec, suszył ja, suszyliśmy obydwa/x2

 

A we czwartek rano kopił ojciec siano,

Kopił ojciec, kopił ja, kopilismy obydwa/x2

 

A zaś w piątek rano zwoził ojciec siano,

Zwoził ojciec, zwoził ja, zwoziliśmy obydwa/x2

 

A w sobotę rano sprzedał ojciec siano,

Sprzedał ojciec, sprzedał ja, sprzedaliśmy obydwa/x2

 

Praca przedłużała się. Nagle pogoda spłatała figla. Zaczął padać deszcz.

Zapraszamy mamusie i córki do zabawy ruchowej ze śpiewem pt. "Deszczyk pada".

Deszczyk pada, deszczyk pada,

Wieje, wieje wiatr. /x2

Błyskawica, grzmot! Błyskawica, grzmot!

I znów słońce do nas śmieje się. /x2

 

Mama zawołała dziadków, tatę i dzieci do domu. Rodzeństwo zajęło się zabawami.

Zapraszamy dzieci i ich rodzeństwo do zabawy naśladowczej pt. "Jadą konie".

Mama patrząc na dzieci przypomniała sobie zabawy ze swego dzieciństwa.

Zapraszamy babcie, mamy i córki do zabawy ze śpiewem pt. "Koło mego ogródeczka".

Koło mego ogródeczka, /x2 zakwitała jabłoneczka. /x2

Bielusieńko zakwitała /x2 czerwone jabłuszka miała. /x2

A któż mi je będzie zrywał /x2 kiej mi się mój Jaś pogniwał /x2

Pogniwał się nie wiem o co /x2 chodził do mnie nie wiem po co /x2

Jak się gniwa, niech się gniwa /x2 to mi Antoś poobrywa /x2

Nadeszła godzina 7. Była to magiczna "siódemka", gdyż o tej porze rodzice i dzieci musieli opuścić leśniczówkę dziadków.

Zapraszamy dzieci i ich rodzeństwo do zabawy ruchowej pt. " Magiczna liczba".

Czy znasz, czy znasz magiczną liczbę 7? /x2

Tak jest 1. (...)

Czy znasz, czy znasz magiczną liczbę 7? /x2

Tak jest 1. Tak jest 2. Tak jest 3. (...) Tak jest 7.

 

Już znam, już znam magiczna liczbę 7. /x2

Tak jest 7. Tak jest 6. (...) Tak jest 1.

 

Wszyscy mocno się uściskali i powrócili do swoich domów.

Zapraszamy wszystkich do pożegnania w trakcie zabawy pt. "Uścisk dłoni". Na przerwę w muzyce staramy się uścisnąć jak największą liczbę dłoni osób znajdujących się blisko nas.

IV. Ewaluacja spotkania poprzez dokonanie wpisu w kronikach klas biorących udział w uroczystości.

W montażu słowno - muzycznym wykorzystałyśmy między innymi fragmenty wierszy zaczerpniętych z następujących pozycji: